Op terugweg in de auto voel ik mij net als op het circuit van Zandvoort, het stuur gaat van links naar recht en het gas word steeds verder in getrapt. Ook voel ik mij net de mannen de dakar, ik zit naast mijn vader, nog net geen helm op maar met een grote kaart op mijn schoot wijs ik hem de weg. “Bij de derde boom naar links” en “voor de scherpe bocht naar recht” zijn zinnen die door de auto galmen. Zo blijven wij lekker doorrijden naar de bungalow.

Bij de BBQ word mijn vader aanvallen door gekko’s, je weet wel van die kleine salamanders. Ze willen liever het vlees dan op de foto dus rennen snel weg. Binnen gaan mijn moeder en ik in de aanval tegen de vliegen. Ik kan vliegende vliegen niet goed tellen (ja, ik heb het wel 5 keer geprobeerd) maar ik blijf hangen op 30 rond het keukenblok.
Na veel bloedspatten verder ga ik weer rustig achter mijn laptop, op naar de laatste paar hoofdstukken van mijn businesspplan. God, wat zal ik een rust hebben als ik weer terug in NL ben. Ja wat rusten op vakantie zit er voor mij niet in.

Zoals, de kurk die ik van de wijfles af moest halen werd gedaan met veel geweld. Want natuurlijk hebben wij hier geen normale kurkertrekker maar een die je er in stopt en het enige wat je moet doen is keihard die kurk er uit trekken. Ja zo simpel als het is trek ik met al mijn kracht (ja ik ben echt heel sterk) aan de kurk inclusief fles, maar nee hoor er gebeurd niks. “ je moet de fles tussen je voeten zetten” hoor ik achter mij. En dit ben ik braaf gaan doen. Met 2 hadden aan de kurkertrekker voel mij net een campeerder, met al je goeie moed dat hele grote dikke luchtbed oppompen om hem vervolgens weer de volgende leeg te laten lopen. Tja, kan die fles niet gewoon dicht blijven? Dan maar geen wijn en verantwoordelijk aan het water. Maar nee hoor, ik zet door! Ook daar zal mijn psygologe trots op zijn en opeens maak ik mij zo boos mogelijk, ogen dicht en mijn spieren trekken samen. PLOPP!! YES! AUWWWW daar ging de kurk, de fles is eindelijk open, maar waar ging die kurk heen, ja ik voel het goed! Recht tegen mijn voorhoofd! Ai….

De nieuwe jurk van mijn moeder doet veel goeds, trots laat zij zien hoe leuk die is en waar ze heb heeft gekocht, jawel- in Nederland. Maar tot mijn verbazing kom ik er achter dat er 4 Spaanse woorden op staan. Jawel ik zeg het goed, en dan kan ik je verstellen dat deze er grappig zijn: “estoy como una cabra”. Er grappig. Ik kwam niet meer bij van het lachen en mag je er zelf maar achter komen wat dit betekend. Nu ben ik natuurlijk niet negatief tegen over mijn moeder, maar over de mensen die deze jurk gemaakt/bedacht hebben. Of ze zijn gek, of hebben deze leuke jurk in een dronken gemaakt, het kan niet anders…

Op de bergtop (oke, geen spannende verhalen, want we zijn er met de auto heen gereden) was een prachtig uitzicht. De helft van het eiland was te zien en die paarse, gele, oranje huisje blinken zowaar uit tussen al het groen van de bananen bomen. Als je een allergie voor bananen heb zit je hier goed mis, overal waar je komt en loop kom je deze bomen tegen. Nu heb ik mij laten vertellen dat het eiland te weinig water heeft voor de bevolking en dit komt doordat bijna al het water naar de bananenteelt gaat. Hhmm en wat hebben die bananen hier aan? Worden ze daardoor nog lekkerder? Ik ben echt geen slechte eter, maar de bananen uit Nederland (ja ik weet het, ze komen hier niet echt vandaan) smaken toch veel lekkerder.

Ik kan er nog steeds niet over uit dat het zand zwart is. Zwart is zo zwart en de mensen die er lekker liggen te zonnen lijken hierdoor nog bruiner. Mooi! Denk ik, en ik weet meteen dat ik absoluut hier moet gaan zonnen deze week. Zodat ik misschien ooit een keer in de buurt kom van die Spanjaarden met mijn blonde goud/gele lokken. Hopen dat mensen juist niet worden verblind door mijn witte lichaam wat naast het zwart wel erg opvalt…..

“Na regen komt zonneschijn”. Ik weet niet waar die zin vandaan komt, want het is altijd andersom, Ik weet ook wel dat “na zonneschijn komt regen” niet zo leuk en vrolijk klikt maar dat lijkt meer op de werkelijkheid. Ben met mijn bandana (ja anders werd mijn hoofd nog roder) om mijn hoofd en zonnebril richting de bank binnen gegaan om daar al mijn emotie van mij af te typen. Tot ik mijn moeder hoor roepen; “Lieve Renate wil je alsjeblieft helpen met eten koken. “ Alleen als je het in het Spaans zegt”, zeg ik op een vervelende manier. En er kijkt een bijna huilende moeder met grote ogen naar mij. “Oke mam, omdat het moederdag is, maar dan moet ik wel even mij stukje aftypen want anders blijf ik straks hangen in mijn verhalen en zal mijn psychologe zeggen dat ik niet goed vooruit ben gegaan”. En dat willen wij natuurlijk niet… Want om nou al deze verhalen overnieuw te typen….. Ik  krijg er spontaan weer hoofdpijn van. Of zal dat die zonnesteek zijn?

Gelukkig, het heeft  TOCH geholpen, thanks to Lara die mij dit ooit heeft aangeraden. Ik ga koken en zal mij concerteren op niks (attans, niet de macaroni vergeten). Maar mijn gedachten dwalen af wat ik morgen weer op papier zou kunnen zetten…

Heb vandaag in mijn goeie Spaans eten besteld. Para mi las gambas al ajillo por favor! Die Camarero moest wel lachen! Met onze vette citroen zijn we naar een “vulkaartop” gereden.. Vol spanning zat ik naar de radio te luisteren, val ik gewoon weer in slaap. Misschien is het dat ik mij al gelijk aan de lokale bevolking aanpas want zo een siesta lijkt mij heerlijk, alleen niet met mijn hoofd bonkend tegen de voorstoel! De vulkaantop was in een woord WIT. Weer die stomme mist (of is het de aswolk vanuit ijsland?) in ieder geval niks de moeite waard om mijn ahum vrouwlijke bergschoenen aan te doen en te kijken hoe zo een volkaan nou een keer uitbarst waardoor dus precies zo een zelfde aswolk ontstaat. Dan maar naar het strand, ja om nog even verder te gaan over die vulkaan. Het hele eiland staat vol, is dat nou even een fijne gedachte zeg. Dus het zal je raar in de oren klinken, maar daardoor is het zand hier zwart. Ik zal mijn vraag of het afgeeft op je lichaam nog maar even naar een andere dag verschuiven want om nou in mijn bikini te gaan rollenbollen als het regent lijkt mij niet zo prettig. Bovendien kan ik mijn proef dan nog niet goed uittesten als je bedenkt dat nat zand altijd blijft plakken. Dus!! Als je erg benieuwd bent zal ik het je na maandag vertellen, wanneer de zon zich weer durft te vertonen (als ik de krant mag geloven).

Ik denk dat ik vaker op vakantie ga! ik ben niet meer weg te slepen van die laptop, ik zit met mijn neus op het scherm omdat ik mijn businessplan af wil hebben voor de spannende zondag (16mei). Laat staan, mijn deadline heb ik gezet op donderdag! HELP?? Nog nooit in mijn hele leven ben ik zo goed en geconcentreerd bezig geweest met school, vandaar dat mijn ouders ook zo trots zijn!!! (Oke, dit hebben het nog niet tegen mij gezegd, maar ik vind dat zelf gewoon zo ) Zo heb ik mijzelf ook even een compliment gegeven, daar knap ik van op en kan ik alleen nog maar door! Die blog van gister heeft geholpen. Mijn nieuwe levens moto is ” morgen weer een nieuwe dag” . Kijk, daar gaan we mee vooruit! Dus ook voor vandaag, Sluit ik mijn computer, laat mijn vingers rusten en zal dromen over een stralende zon! Hopen dat dromen geen bedrog zijn en ik terug kan komen als een bruingebakken kippetje! Pollo!

Adios, Hasta la manana Baby

Aangekomen op La Palma blijkt het mistig te zijn en als we met de gehuurde auto naar boven rijden, wordt het steeds erger. We zien niks meer voor en achter ons, de bergen komen op ons af en de toeterende auto’s laten ons weten dat wij te langzaam rijden voor de lokale bevolking.

Met mijn geweldige spaans gaan wij boodschappen doen, zumo de naranja en manzana’s verdwijnen in het mandje. (boven op de lading chips, koekje en snoepjes die ik er zelf stiekem in heb gegooid).

Tot we bij het vlees staan, waar een vriendelijke jongeman ons wilt helpen. Er kijken 3 hongerigen ogen naar mij, Renaat; jij moet het bestellen. Kip is pollo. Ja mam, dat wist ik zelf ook wel. Maar de rest weet ik toch niet “Pollo por favor” zeg ik met een brede glimlach!  en de eigenlijk best leuke jongeman begint een heel verhaal. Ja doemaar, Si, Si zeg ik beleefd en hij blijft maar meer kip in het zakje stoppen. Tot hij zegt Algo Mas? HEY! dat herken ik van school en met mijn O zo leuke glimlach zeg ik terug; “No, grazias” en wij lopen lachend naar de kassa.

Vol beladen met zelfs boodschappen achter mijn oren en op mijn schoot rijd mijn vader zo spaans mogelijk naar de bungalow.

Wat is het hier stil, zo stil is stil nog nooit geweest. Ik kan niet zeggen dat ik uit een “grote” stad kom, (want iedereen heeft toch een andere mening over Almere), maar stilte ben ik niet gewend. Help? Gaat dit mij verder helpen en kom ik hier tot rust of kom ik als een debiel terug die straks niks meer gewend is?

Wij hebben vol bereik met internet, dus dat ik mijn (niet meer zonder kunnende)Blackberry een week uit moest zetten word steeds minder erg… Ik denk dat ik hem vannacht nog wel even onder mijn kussen leg omdat ECHT zonder nog wel een beetje raar is.

De tenniswedstrijd tegen Sonny en mams hebben Pa en ik dik gewonnen (of was het nou verloren?). Ik heb nog nooit getennist en ik stond al keihard te juichen als de bal 2 keer over het net kwam, nu hoef ik er niet bij te zeggen dat ik zo erg in mijn eigen wereld was dat ik de volgende bal weer over het hoofd zag… Tja dus vandaar waarschijnlijk verloren… MAARRR eind van de week ben ik prof!! Ik voel het!!

Ik kan nog niet praten over het onwijs “grote” zwembad waar papa en ik elke ochtend baantjes gaan trekken om zo onze conditie op pijl te houdenn…. Ik ben een waterrat, maar als het echt zo koud blijft sla ik het een keertje over. Voor deze ene keer

Nu we toch op vakantie zijn en ik opeens zeeën van tijd heb ga ik nu maar eens een film kijken, waar ik thuis nooit aan toe kom omdat ik altijd wel bezoek heb/huiswerk moet maken of ik in een ontiegelijke schoonmaak bui ben wordt het nu toch eens echt tijd voor die ene film die ik altijd al zo graag had willen kijken!! Wordt het voor de 3de keer “dear John” of toch maar een film die ik echt nog niet gezien heb?

Nou wie weet blijf ik elke dag wel tijd hebben om gewoon even mijn dag te beschrijven, of krijg ik een druk weekprogramma achter mijn kiezen omdat mijn ik stemmetjes in mijn hoofd hoor roepen; “school, school, examens, businessplan” en ik schiet gelijk vol met stress!! En dat terwijl ik dit mooie eiland ook nog wel zien (Ben niet voor niks op vakantie)! HELPPPP….

Dus start de film! Laat mij rustig slapen en morgen weer een nieuwe dag! Dan kijken we wel verder.